BEVERWIJK - Wielrenster Lisette Landsman van BRC Kennemerland en van het Ladies Cycling team Water Land en Dijken, is net terug uit Malta waar ze mee deed aan een serie wielerwedstrijden.

Speciaal voor deze krant hield Lisette een dagboek bij waarin ze verslag doet van haar wieler-belevenissen op Malta. Lees hier haar belevenissen!


Genietend op het dakterras met de beentjes omhoog en een bidon water in ons hand, schrijf ik dit verhaaltje. Genieten!! Woensdag ochtend zijn we om 11 uur 's ochtends vertrokken vanaf Schiphol richting Malta met Herman Schenk, 5 dames (Riejanne Markus, Eva Buurman, Silja Visser, Marissa Al en Lisette Landsman) en 4 mannen (Jeffrey Groot, Stijn Bankras, Patrick Kos en Marc Oostendorp). Om 2 uur aangekomen op Malta, moesten we nog eens 2,5 uur ("a few minutes") wachten op de bus die ons naar het hotel bracht. Opzich niet heel erg met 28 graden!! 's avonds nog even een rondje losgereden en toen vroeg naar bed gegaan.

Met onze maagjes vol, vertrokken we donderdag vol goede moed met zijn alle richting het tijdrit parcours. Het was een rondje van zo'n 6 km langs de kust, glooiend, een flink windje en met 1 pittig heuveltje. Zo'n 2 uur na de eerste mocht ik starten. Het eerste rondje was een hel! Meteen merkte ik weer dat tijdrijden niet mijn sterkste kant is. De benen wilde gewoon niet. In de 2 uur dat we moesten wachten merkte we al dat we deze "individuele" tijdrit een klein beetje met een korreltje zout moesten nemen. Door de kortheid van het parcours en de vele deelnemers, ontstonden er steeds kleine groepjes. Na 2 rondjes werd ik ingehaald door een Engels dame die getipt was voor de winst. Aanhaken dus!! Potentiele winnaars zijn meestal kenmerkend doordat ze hard kunnen fietsen. Poeeeh dat was afzien zeg! Na 1 rondje kwam er een motor die zei dat ik afstand moest nemen. Balen!! Uiteindelijk kwam ik binnen op een 21e plaats. Niet helemaal tevreden, maar ik had er gelukkig nog 15 achter me gehouden. 's middags nog even genoten van de zon en weer vroeg slapen.

Dag 2 begon net als alle dagen om 7:15 uur. Na het ontbijt, vertrokken we om half 9 (neem dit niet te nauw, je weet 'a few minutes'). Eindelijk is daar het moment dat ik mijn klimbenen mag testen in het echt!! Super gemotiveerd reed ik dan ook richting het parcours van etappe 1. De start was bijna boven aan een berg. Achter de berg lag een afdaling van 7 km met daartussen nog een aantal heuveltjes. Daarna draaide je de klim van 3 km op. Een super mooie, maar ook zware klim!! De start begon redelijk snel. De afdaling werd snel gereden en ook de 1e beklimming was flink aanpoten. De 2e ronde ging rustiger en de beentjes begonnen te wennen aan de klim. De 3e ronde werd er flink aangezet op de helft van de klim en doordat ik te ver van achter zat, wist ik helaas de aansluiting met de 1e groep net niet te vinden. Met een groepje van 4 meiden zat ik tussen het peloton en de kopgroep. Zoals vaker ging het draaien in het groepje niet van een leien dakje! Met een achterstand van zo'n 5 min kwam ik op een 14 plaats binnen. Het zuur spoot uit me bovenbenen, maar ik ben vandaag wel het linker rijtje binnen gedrongen van het algemeen klassement. Momenteel sta ik 13e.

Om 6 uur word ik wakker en het eerste dat ik hoor is.... Regen!! Nee! Hoe kan dat nou op Malta?!!! Herman had al gezegd dat als het zou gaan regenen, de wedstrijd zou worden afgelast. De wegen zijn dan te glad om te koersen. Toch hoorden we 's ochtends dat de wedstrijd doorging. Het asfalt van de wedstrijd was namelijk nieuw en dus niet gevaarlijk. De heenrit er naartoe was wel een gevaar voor eigen leven! Al glibberend kwamen we allemaal heel aan. Om 10:06 werd het startschot gegeven bij de dames. Het was een omloop van iets meer dan 5 km, op en neer. Meteen werd er volle bak naar beneden gereden. Omhoog viel het tempo stil. Toch werden er al vele dames gelost. De dag daarvoor had er toch zwaar ingehakt. Na 4 rondes werden we gedubbeld door de professionals. Meteen werd er aangehaakt door de voorste dames. Na een half rondje konden veel dames het niet meer bijhouden en moesten lossen. Helaas zat ik ook nu weer te ver van achter waardoor er gaten vielen. Een groep van 10 meiden konden het wel bijhouden en kregen daardoor een gat van zo'n 1 minuut. Dit gat konden we helaas niet dichtrijden in het groepje erachter. De laatste 4 rondes verliepen wisselend. De Engels gilde van alles, maar tot een samenwerking kwam het niet. Uiteindelijk hoorde we een bel. Nu al??!! Wij de laatste berg volle bak naar boven. Kwam net achter Riejanne over de streep. Herman gillen: ' DOOOOOOOOR nog 1 ronde!!!'. Bleek het de bel voor de masters te zijn. Pfff dat was even een tegenvaller! De laatste ronde verliep rustig. De benen konden even rusten en dat kwam wel even mooi uit. De laatste klim voor de finish voelde ik me weer oké en zo'n 500 meter voor de finish dacht ik te vliegen. 3 tandjes erbij en rammen!!!! Helaas net iets te vroeg en kwamen er nog 3 dames over me heen. Wederom een 14e plaats voor mij. Na deze dag sta ik ook 14e in het algemeen klassement.

De laatste dag op Malta breekt aan. Het is 6:30 als we met zijn alle aan het ontbijt zitten. Vandaag de afsluitende tijdrit van 12 km. De benen zitten vol zuur dus dat wordt een pittige 12 km. 7:30 vertrokken we wederom met zijn alle richting het parcours. Het was een lange weg van 2 km. Eerste vals plat naar beneden, daarna weer 2 km vals plat terug met behoorlijke wind tegen. Om 9:23 vertrok ik vals plat naar beneden en weer vals plat omhoog. Dat viel zwaaar tegen zeg!! De benen liepen meteen vol. Na 3 rondes kwam ik totaal dood over de streep. Een 22e plaats was het resultaat. Niet heel tevreden reden we terug richting het hotel voor de laatste avond pasta.
Uiteindelijk ben ik 14e in het algemeen klassement geworden. Aangezien 50% van de meerdaagse bestond uit tijdrijden en dit niet mijn sterkste kant is, ben ik tevreden met de uitslag. Het was een erg leerzame week waarin ik veel fouten, maar ook veel goede dingen heb gedaan. Ik heb super erg genoten van de eerste klim-meerdaagse dit jaar. Klimmen is echt mijn ding en ik hoop door een betere training op mijn tijdrijden een goed klassement in Zweden neer te zetten. Met een rood hoofd en benen vol met zuur, vertrokken we voldaan op maandag (5:00 uur) weer richting Nederland.
Lisette Landman

Gerelateerd

Delen